elif-elifinguncesi
13 Şubat 2012 Pazartesi
12 Şubat 2012 Pazar
11 Şubat 2012 Cumartesi
YANLIZLIK VE ÖZLEM
Anladım ki ben İstanbulu değil İstanbulda bıraktıklarımı özlemişim.
Akrabalarım,arkadaşlarım ve dostlarımdan uzakta,
Kah mutlu , kah mutsuz günlerimde,
Yeni taşındığım bu şehre alışmaya , sevmeye çalıştım.
Ama yanlızlık öyle derin bir kuyu ki,
Öyle gizemli bir duygu ki,
Herkezi çok farklı etkiler.
Kim tam olarak anlayabilir , anlatabilir ne olduğunu.
Sen anlayabilirmisin yanlızlığımı.
Gözlerinden yaş akmadan ağlayabilirmisin sessizce?
Yada kirpiklerin ıslanmadan ağlamak nedir bilirmisin?
Elif Temel
Akrabalarım,arkadaşlarım ve dostlarımdan uzakta,
Kah mutlu , kah mutsuz günlerimde,
Yeni taşındığım bu şehre alışmaya , sevmeye çalıştım.
Ama yanlızlık öyle derin bir kuyu ki,
Öyle gizemli bir duygu ki,
Herkezi çok farklı etkiler.
Kim tam olarak anlayabilir , anlatabilir ne olduğunu.
Sen anlayabilirmisin yanlızlığımı.
Gözlerinden yaş akmadan ağlayabilirmisin sessizce?
Yada kirpiklerin ıslanmadan ağlamak nedir bilirmisin?
Elif Temel
10 Şubat 2012 Cuma
YENİ BİR ŞEHİRDE YAŞAMAK
Yeni bir şehirde yaşama tutunmak,o şehre alışıp sevmek zormuş.Hele birde hiç arkadaşın , komşun yoksa ve evkadınıysan... Çok sevdiğin halde birsüre sonra kahve içmek bile istemessin çünkü yanlızsan tadı yoktur.Bütün gün evde yanlız olduğun için fazla evişinde olmaz.Televizyon,kitap okumak,internet bir arkadaşın yerini dolduramaz.Çevrende arkadaşların ,komşuların varken işinde çok olur ama daha enerjik olursun.Atalarımız boşuna dememiş '' İşleyen demir ışıldar'' diye...
Kızıma imreniyorum.Çocuk olmak nekadar güzel birşeymiş.Çünkü onların hayatı biz büyüklere göre daha basit.Mesela yeni bir şehre taşınırsın çocuklar mutlaka okulda,bahçede kendine oynayacak birkaç arkadaş bulur.Ama biz büyükler için öylemi beklersinki yeni konşuların sana hoşgeldine enazından bir kahve içmeye gelsin ki bir başlangıç olsun komşuların olsun.
Ben bu blog sayfasını bu yüzden açtım.Yazmayı, okumayı ve paylaşmayı seviyorum.
Ama yinede benim hala ümidim var.
Bir fincandaki kahve gibidir hayat...
Bazen tatlı bazen değildir...
Önemli olan kahvenin tadı değil...
Onu kinimle ve nasıl içtiğinizdir...
Kızıma imreniyorum.Çocuk olmak nekadar güzel birşeymiş.Çünkü onların hayatı biz büyüklere göre daha basit.Mesela yeni bir şehre taşınırsın çocuklar mutlaka okulda,bahçede kendine oynayacak birkaç arkadaş bulur.Ama biz büyükler için öylemi beklersinki yeni konşuların sana hoşgeldine enazından bir kahve içmeye gelsin ki bir başlangıç olsun komşuların olsun.
Ben bu blog sayfasını bu yüzden açtım.Yazmayı, okumayı ve paylaşmayı seviyorum.
Ama yinede benim hala ümidim var.
Bir fincandaki kahve gibidir hayat...
Bazen tatlı bazen değildir...
Önemli olan kahvenin tadı değil...
Onu kinimle ve nasıl içtiğinizdir...
ŞUBAT ( KARNE ) TATİLİ
Kızım ile iki hafta annemlerde güzel bir tatil yaptık.Öncelikle kızımın İstanbuldaki çok sevdiği arkadaşlarına gittik.Hafta sonu kardeşim,eşi,kızları ve köpekleri ile bizi görmeye geldi ve engüzeli köpekleri bir hafta bizimle annemlerde kaldı.Riko bizim için artık ailenin vazgeçilmez bir parçası,onun sevgisi okadar güzelki bunu ancak köpekleri gerçekten çok seven biri anlayabilir.Malesef çeşitlli nedenlerden dolayı görüşmek isteyipte buluşamadığımız akrabalarımız,arkadaşlarımız,dostlarımız oldu , onlarlada birbaşka İstanbula gidişimizde görüşebilmeyi ümit ediyorum.
Bu tatilin benim için en güzel yanı kızımın mutlu , keyifli bir tatil geçirmiş olması birde karlı bir İstanbul akşamında kız arkadaşım ile yemeğe çıkmamız ve onun güzel sohbeti oldu.Kızım için ise sanırım anneannesi,dedesi,Rikosu,en sevdiği arkadaşları ile birlikte olmak ve karda oynamak diyebilirim.
Vee tatil bitti.
Bu tatilin benim için en güzel yanı kızımın mutlu , keyifli bir tatil geçirmiş olması birde karlı bir İstanbul akşamında kız arkadaşım ile yemeğe çıkmamız ve onun güzel sohbeti oldu.Kızım için ise sanırım anneannesi,dedesi,Rikosu,en sevdiği arkadaşları ile birlikte olmak ve karda oynamak diyebilirim.
Vee tatil bitti.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)